De Pauselijke Appartementen van Castel Sant’Angelo: Beschrijving, openingstijden, prijzen

Op zoek naar informatie over de pauselijke appartementen in Castel Sant’Angelo? Dan ben je hier aan het juiste adres!

In dit diepgaande artikel vertel ik je een korte geschiedenis van het wooncomplex op de bovenste verdiepingen van het kasteel en neem ik je mee door de kamers, gangen en loggia’s, met een beschrijving van de kamers en de kunstwerken die ze bevatten.

Tegen de tijd dat je klaar bent met lezen weet je alles over de pauselijke residenties van Castel Sant’Angelo, hoe je ze kunt bezoeken en welke kaartjes je het beste kunt kopen.

Ben je klaar om gefascineerd te raken door de prachtige Renaissance decoraties van de Farnese flats? Volg me dan op deze spannende virtuele tour!

BELANGRIJK! Voordat je begint met het lezen van de diepte, lees hier: ik waarschuw je dat, gezien de beroemdheid van dit prachtige gebouw, je voor een bezoek aan de pauselijke flats van Castel Sant’Angelo vrijwel zeker in een lange rij bij de kassa zult staan. Om het kasteel binnen te gaan en de rij over te slaan, raad ik je aan om je kaartje online te kopen. Klik hieronder om je entree te reserveren en Castel Sant’Angelo in een oogwenk te betreden.

Papal Apartments Mole Adriana: geschiedenis in het kort

De eerste paus die een flat wilde in Castel Sant’Angelo was Nicolaas V.

In het oorspronkelijke ontwerp had de kamer een functie van zowel huisvesting als representatie.

Van deze eerste residentie, hoewel er niets van de oorspronkelijke indeling bewaard is gebleven, zijn er vandaag de dag nog twee kamers over: de Kamers van Clemens VII. In hun moderne benaming zijn deze kamers genoemd naar de paus die opdracht gaf tot de renovatie ervan.

Clemens VII was ook verantwoordelijk voor de bouw van de Bagnetto (of Stufetta) die vandaag de dag nog steeds zijn naam draagt.

In de laatste jaren van de 15e eeuw gaf Alexander VI Borgia opdracht tot de bouw van een nieuwe, weelderige flat met tuinen en fonteinen, en vertrouwde de decoratie toe aan Pinturicchio. Tijdens zijn pontificaat vonden er veel recepties en banketten plaats binnen de muren van Castel Sant’Angelo.

Helaas is er vandaag de dag niets meer over van de luxueuze residentie van de paus. Het was paus Urbanus VIII die de opdracht gaf om het af te breken om plaats te maken voor de nieuwe vestingwerken.

De beschaafde Paul III Farnese, halverwege de 16e eeuw, bevorderde de bloei van de Renaissance smaak binnen de kasteelmuren en vertrouwde Raffaello di Montelupo de bouw toe van een weelderige flat boven het oude 15e-eeuwse wooncomplex.

De prachtige kamers van de Farnese flat – de Sala di Apollo, de Sala Paolina, de Sala di Perseo, de Sala di Amore e Psiche, de Corridoio Pompeiano, de Sale della Biblioteca, dell’Adrianeo en dei Festoni, en de Cagliostra – werden gedecoreerd door een uitgebreid team van getalenteerde schilders onder leiding van Perin del Vaga. Zelfs vandaag de dag, wanneer we deze kamers bezoeken, kunnen we het indrukwekkende werk van deze kunstenaars bewonderen.

Pausflats Rome: de kamers

Hieronder geef ik je een virtuele rondleiding door de kamers van de pauselijke appartementen in Castel Sant’Angelo.

De binnenplaats van de Engel

Deze ruimte, ook wel het Erehof genoemd, kreeg zijn huidige vorm in de eerste helft van de 16e eeuw, tussen het pontificaat van Leo X Medici en dat van Paul III Farnese.

Het was aanvankelijk bedoeld als een ruimte voor representatie en vooral voor toegang tot de fabelachtige pauselijke appartementen.

De rechthoekige binnenplaats wordt aan de ene kant afgesloten door de Armouries en aan de andere kant door de oude muren van de Mole Adriana, waaraan de weelderige kamers van de pauselijke residentie vastzitten.

De voorgevel van de ingang is versierd met een dubbele boog met een centrale nis, in opdracht van Paulus III Farnese gemaakt door Raffaello da Montelupo.

De tweede fornix omlijst nog een trap die naar de patrouillegang leidt.

De kant tegenover de ingang wordt aande andere kant verrijkt door de Aedicule van de Kapel van Leo X, gebouwd in het begin van de 16e eeuw naar een ontwerp van Michelangelo Buonarroti.

Beide verdiepingen hebben een nis met een mannenbuste, het werk van Guglielmo della Porta in het midden van de 16e eeuw.

Het element waaraan de binnenplaats zijn naam ontleent bevindt zich in het midden: het is in feite het beeld van de aartsengel Sint-Michaël dat in 1544 werd gemaakt door Raffaello da Montelupo.

Van de vele beelden die bovenop Castel Sant’Angelo zijn geplaatst, is dit, afgezien van het huidige beeld, het enige dat tot op de dag van vandaag bewaard is gebleven.

De aartsengel Michaël, gemaakt van marmer, is afgebeeld in een lang gewaad terwijl hij zijn zwaard omslaat. Het harnas wordt ondersteund door schouderbanden met daarop de Farnese lelie.

De grootte van het hoofd, dat niet in verhouding staat tot de rest van het lichaam, wordt gerechtvaardigd door de oorspronkelijke plaatsing, die een bovenaanzicht beoogde.

De vleugels, oorspronkelijk gemaakt van verguld metaal, zijn geperforeerd om de windwrijving te verminderen.

Na meer dan tweehonderd jaar aan de top van het kasteel te hebben gestaan, werd het beeld verplaatst naar een nis in de Paul III-trap en later naar zijn huidige locatie op deze binnenplaats, die in 1910 naar het beeld werd vernoemd.

Beneden, achter het beeld van Sint-Michaël de aartsengel, zorgt een groot raam met wolfskop voor licht op de keizerlijke grafkelder eronder, terwijl daarboven het complex van de pauselijke flats oprijst.

Lees voor meer informatie mijn artikel over de Binnenplaats van de Engel.

De Zaal van Apollo

Deze grote gewelfde zaal, de belangrijkste ruimte op de eerste verdieping van de pauselijke appartementen, werd gebouwd tijdens het pontificaat van Nicolaas V.

De aangrenzende kamers van de kapel, de Kamers van Clemens VII en het Bad van Clemens VII werden vanaf de 16e eeuw toegevoegd.

De decoratie werd in opdracht van Paulus III Farnese uitgevoerd door Perin del Vaga en zijn medewerkers, die al actief waren op de bovenste verdiepingen.

De muren en gewelven tonen een rijke groteske decoratie op een witte achtergrond.

Op het plafond zijn tien panelen te zien die enkele verhalen van de god Apollo laten zien en waaraan de kamer zijn naam ontleent.

De lunetten beelden de vrije kunsten uit. Al deze elementen herinneren aan de mythe van de god Apollo en zijn rol als beschermer van de geesteswetenschappen.

Net als in de decoraties van andere kamers die Paulus III bestelde, worden elementen uit de heidense mythologie afgewisseld met pauselijke heraldiek, wat getuigt van de liefde van de paus voor de Neo-Platonische cultuur.

De kamer heeft de emblemen van de Lelie van Gerechtigheid en de Festina Lente, beide kenmerkend voor de familie Farnese.

De naam van de paus staat op de marmeren schouw, gemaakt door Raffaello da Montelupo, en in de friezen op de deuren.

De kapel van Leo X

De kapel van Leo X is de enige overgebleven kapel van de vele gedocumenteerde kapellen in Castel Sant’Angelo.

Zoals de naam al doet vermoeden, werd het gebouwd door Paus Leo X Medici en gewijd aan de heiligen Cosmas en Damian, beschermheiligen van zijn huishouden.

Het is een klein en vandaag de dag bijna helemaal kaal.

Het pauselijke wapen, met de kenmerkende Medici ballen, is nog steeds zichtbaar in het midden van het lunetgewelf.

We vinden ook sporen van de beschermheer op de vloer: op de tegels van het centrale tapijt staat in het midden een kleine leeuwenfiguur, terwijl op de tegels aan de rand het wapen van de Medici staat.

Het altaar werd in de 20e eeuw gemaakt als meubelstuk voor de kapel. Erboven staat een bas-reliëf van de tronende Madonna met kind, door Raffaello da Montelupo, dat zich oorspronkelijk in een ander deel van het kasteel bevond.

De kapel heeft ook een kleine kamer die dienst deed als sacristie.

Een diensttrap leidt van deze ruimte naar de diametrische oprit, terwijl een andere trap de ingang verbindt met de bovenste appartementen.

De zalen van Clemens VII

Deze twee zalen, genoemd naar de paus die de opdracht gaf voor de inrichting ervan, zijn de dienstvertrekken voor privégebruik die gereserveerd zijn door de pausen.

De naam Clement VII Medici is nog steeds terug te vinden in de inscriptie in het midden van het cassettenplafond en in de cartouches die in het fries van de eerste kamer zijn geschilderd door Michele di Bartolomeo da Lucca en Matteo Crassetti da Terranova.

Het fries in de tweede kamer werd door Innocentius X vervangen door een schilderij met de heraldische attributen van de familie.

De kamers, met grote ramen, waren oorspronkelijk beschilderd met de symbolen van het huis van de Medici. Ze werden voorzien van trappen en zitplaatsen in opdracht van paus Julius II Rovere.

De terracotta vloeren, die meerdere keren zijn gerestaureerd, dateren uit het pontificaat van Paul III Farnese.

Vanuit de eerste kamer leidt een deur naar de kleine binnenplaats van Leo X. Vanuit de tweede kamer leidt een deur naar de Bagnetto van Clemens VII, ook bekend als Stufetta.

De binnenplaats van Leo X

Deze kleine binnenplaats werd rond 1514 gebouwd door Leo Xen staat ook bekend als ‘del forno’ (van de oven), omdat hiervandaan de vuren werden aangestoken die de Stufetta verwarmden.

Het is waarschijnlijk dat de kleine kamer ooit een tuin in Italiaanse stijl herbergde, vergelijkbaar met de tuin die zich uitstrekte tot de binnenplaats van Alexander VI.

Uitkomend op de binnenplaats zijn de twee ramen van de kamers van Clemens VII en twee deuren, waarop de inscriptie met de namen van de pausen Julius II en Leo X zichtbaar is.

Het bad van Clemens VII

De bouw van deze kamer dateert uit het pontificaat van Julius II della Rovere, terwijl de decoratie door Giovanni da Udine, een leerling van Rafaël, werd gemaakt in opdracht van Clemens VII Medici.

De kamer, uitgerust met een bad en gebruikt als badkamer, had een verwarmingssysteem dat verbonden was met een oven die toegankelijk was vanaf de binnenplaats van Leo X.

De heraldische symbolen en mythologische scènes met betrekking tot het element water vallen op op een oppervlak dat bedekt is met een rijke groteske decoratie, vol zeedieren en sfinxen.

De wapenschilden van de paus en kastelein Guido de’ Medici staan in het midden van het gewelf. Rondom zijn, in navolging van oude cameeën, ovalen met putti te zien.

Venus en Cupido zijn de hoofdrolspelers in vier mythologische scènes met een aquatisch thema, en de Griekse mythologie keert ook terug in de zeven tronen van de belangrijkste Olympische goden, die met opzet leeg zijn gelaten om de illusie te wekken dat de bewoners samen met de paus aan het baden waren.

De twee tuiten van het bad, met de symbolen van een bekken en een vuurvaste, getuigen van het feit dat de paus warm en koud water tot zijn beschikking had.

De loggia van Julius II

De Loggia di Giulio II is degewelfde ingang van de Sala Paolina.

De loggia kijkt uit over de Tiber en werd gebouwd in opdracht van Julius II en onder toezicht van kastelein Marco Vigerio door de architecten Giuliano da Sangallo en Donato di Angelo di Pascuccio, bekend als Bramante.

De gevel bestaat uit een marmeren borstwering en vier zuilen, waarvan er twee tegen de jamben leunen.

Op de geprofileerde architraaf is van buitenaf de inscriptie‘IVL II PONT MAX ANNO II‘ zichtbaar onder het wapenschild van Della Rovere.

De kapitelen van de zuilen zijn versierd met kleine eikels en bladeren, het heraldische motief van de familie van de paus.

De borstweringen van het gewelf zijn versierd met plantenvoluten die afsteken tegen een licht veld, terwijl we op de zeilen, onder de decoratieve motieven, acanthusrollen vinden, met daarboven putti en kariatiden.

Overblijfselen van dezelfde motieven zijn ook terug te vinden op de lunetten van de muren. Vier cartouches met vier Latijnse motto’s zijn ook op het gewelf geschilderd, verwijzend naar de functie van deze loggia van zegeningen.

Recentelijk zijn de schilderijen toegeschreven aan Michele del Becca da Imola en Pier Matteo d’Amelia.

De loggia van Paulus III

Deze monumentale kamer, voltooid in 1543, was deingang van de appartementen van paus Paulus III.

De Loggia bestaat uit vijf bogen ondersteund door pilaren, aan de buitenkant versierd met een reliëffries met lelies, het motief van de familie Farnese.

Binnen is het grote tongewelf versierd met fresco’s van Girolamo Siciolante da Sermoneta.

De zes zeilen zijn versierd met grotesken op een lichte achtergrond, terwijl de pendentieven scènes uit het leven van keizer Hadrianus uitbeelden.

De twee lunetten op de binnenmuur bevatten afbeeldingen van de Mole Adriana en de Villa van Hadrianus.

In het midden van het gewelf, omlijst met stucwerk, vinden we nu alleen nog een restant van het wapenschild van de paus.

De Paulinezaal

De Sala Paolina was de ontvangstzaal van paus Paulus III Farnese, wiens naam het nog steeds draagt. Keizers, koningen, ambassadeurs en consuls van over de hele wereld werden hier ontvangen.

Het decoratieve ensemble van de kamer vertegenwoordigt een van de grootste artistieke episodes van het 16e-eeuwse Rome.

Het werk werd toevertrouwd aan Perin del Vaga, die het uitvoerde tussen 1545 en 1547 met de hulp van verschillende illustere medewerkers, waaronder Pellegrino Tibaldi, Luzio Luzi, Domenico Rietti en Giacomo Bertucci.

De fresco’s tonen scènes uit het leven van de ‘naamgenoten’ van de paus, Alexander de Grote en Sint-Paulus.

Het gewelf is zeer rijk: in het midden het wapen van Paulus III en rondom een complex van groteske panelen, stucwerk, pauselijke emblemen en cartouches met Griekse inscripties, die getuigen van de humanistische cultuur van de paus.

Zes frescopanelen van Marco Pino beelden belangrijke episodes uit het leven van Alexander de Grote uit.

Onder de lijst, langs alle vier de zijden van de rechthoekige kamer, staat een inscriptie in het Latijn ter ere van de restauratie van de oude Mole Adriana en de bouw van de pauselijke residentie.

Op de muren vinden we schijnarchitectuur, bestaande uit Ionische zuilen en nissen met allegorische figuren van de kardinale deugden Kracht, Rechtvaardigheid, Matigheid en Voorzichtigheid.

Afgewisseld met deze zijn panelen waarop andere Verhalen van Alexander de Grote staan afgebeeld, terwijl boven de deuren illustraties staan van zes Verhalen van Sint-Paulus.

In het midden van de korte, majestueuze muren zijn fresco’s aangebracht met portretten van keizer Hadrianus en de aartsengel Michael die zijn zwaard omhult, eerbetonen aan de stichter en christelijke beschermer van de plaats door respectievelijk Girolamo Siciolante da Sermoneta en Pellegrino Tibaldi.

Devloer die we nu zien is recenter; de originele terracottavloer werd in de jaren 1820 vervangen door Innocentius XIII, wiens pauselijke wapen nog steeds in het midden prijkt.

De over het algemeen plechtige tinten van de decoratie van de kamer worden verzacht door twee trompe-l’oeil deuren vanwaar een hoveling (volgens sommigen de architect Antonio da Sangallo de Jongere) en enkele bedienden een trap afdalen met een mand fruit.

Onder het portret van de aartsengel Sint-Michaël steken twee bavianen uit: volgens sommigen ter herinnering aan een eerbetoon van enkele buitenlandse ambassadeurs aan de paus, volgens anderen om de naam van de auteur Giacomo Bertucci te suggereren, als handtekening.

Lees voor meer informatie mijn artikel over de Sala Paolina en de aangrenzende kamers.

De zaal van Perseus

De Perseuszaal was de werkkamer van paus Paulus III. Het plafond en het bovenste deel van de muren werden versierd door Perin del Vaga en zijn team.

Het plafond is gewelfd, met groteske motieven en heraldische symbolen; in het midden staat de figuur van de aartsengel Sint-Michaël in reliëf.

In het fries is Perseus de hoofdpersoon. Met zes grote panelen beeldt het fresco veel van de heldendaden van de Griekse held uit Ovidius’ ‘Metamorfosen’ uit.

De scènes spelen zich af in een schijnarchitectuur van lijsten en kraagstenen, met festoenen van fruit, maskers en bloemen. Afwisselend met de panelen waarop Perseus staat afgebeeld, zijn monumentale maagden met eenhoorns afgebeeld, emblemen van de familie Farnese.

De mythologische cyclus moet worden “gelezen” vanaf de linkerkant van de ingang, waar we “Het afscheid van de held aan zijn moeder Danae” en “Perseus die de geschenken van Mercurius en Minerva ontvangt” vinden, en dan met de klok mee verdergaan naar de laatste episodes op de deur van de Sala Paolina: “De terugkeer van Perseus”, “De oorsprong van het koraal” en het “Bruiloftsmaal van Perseus en Andromeda”.

Vandaag kunnen we in de zaal ook een deel van de rijke collectie werken uit Castel Sant’Angelo bewonderen, waaronder de ‘Blessing Christ’ en ‘St. Onofrio’ van Carlo Crivelli, de ‘St. Jerome’ van Lorenzo Lotto en de ‘Bewening over de Dode Christus’ van een onbekende auteur.

De kamer staat in verbinding met het onderliggende bad van Clemens VII en de aangrenzende slaapkamer van de paus, de Kamer van Cupido en Psyche.

Lees voor meer informatie mijn diepgaande artikel over de Perseuszaal.

De zaal van Cupido en Psyche

De Kamer van Cupido en Psyche was de slaapkamer van Paul III Farnese. De decoratie van het plafond en de muren werd toevertrouwd aan Perin del Vaga.

Het cassettenplafond, met grotesken op een gouden achtergrond en lelies afgewisseld met plaquettes met de naam van de paus, heeft in het midden, in reliëf, het grote wapen van Farnese.

Op het fries, omlijst door valse kraagstenen en gordijnen, vinden we negen panelen die negen episodes uitbeelden uit de fabel van Cupido en Psyche zoals verteld in Apuleius’ “De Gouden Ezel”, waaraan een tiende scène is toegevoegd, geschilderd boven het raam.

De panelen worden afgewisseld met grote gevleugelde overwinningen en panelen met grotesken op een vergulde achtergrond.

De schandalige aanwezigheid van zo’n sensueel verhaal moet worden verklaard door het verhaal te lezen door de ogen van de paus, die er met zijn puur neoplatoonse cultuur een sterk allegorische lezing in een christelijke toonzetting aan gaf .

Desondanks blijft de sensualiteit van de fabel explosief in scènes als ‘Psyche ontdekt de liefde en de liefde vlucht’, de beroemdste van de hele cyclus.

Naast de prachtige fresco’s bevat de zaal momenteel belangrijke werken zoals ‘Christus draagt het kruis’ van Paris Bordon en ‘Het bad’ van Giovanni Luteri, bekend als Dosso Dossi.

Lees voor meer informatie het diepgaande verslag over de Kamer van Cupido en Psyche.

De Pompejaanse Gang

De Pompejaanse Galerij werd in de 16e eeuw gemaakt van een houten galerij en is de smalle doorgang die de Sala Paolina verbindt met de Sala della Biblioteca.

Het dankt zijn naam aan de rijke groteske decoratie die zowel de muren als het tongewelf bedekt.

De fresco’s werden tussen 1545 en 1546 geschilderd door Luzio Luzi en Perin del Vaga, bijgestaan door kunstenaars van hoog kaliber zoals de Vlaming Cornelis Loots, aan wie we de kleine Noordse landschappen op het onderste deel van de muren te danken hebben, en Cristofano Gherardi uit Borgo San Sepolcro, auteur van enkele andere figuren in de grotesken.

De bibliotheek

De zaal is de belangrijkste kamer in de noordelijke vleugel van de flats van Paulus III Farnese. Het kreeg zijn naam pas in de 20e eeuw, waarschijnlijk in verband met de nabijheid van de Schatkamer, waar niet alleen de schatkamer was gevestigd, maar ook het Pauselijk Geheim Archief.

Het decoratieve apparaat werd door de paus toevertrouwd aan Luzio Luzi. Op de oostelijke muur zien we een grote open haard en daarboven de imposante allegorieën van de Kerk en Rome met het pauselijke wapen in het midden.

Het grote gewelf, versierd met stucwerk en grotesken, is verdeeld in vijf concentrische registers en wordt omlijst door twee doorlopende friezen.

De eerste bestaat uit achtentwintig lunetten in reliëf die heidense voorstellingen afwisselen met Farnese emblemen, terwijl de tweede, iets hoger geplaatst, beschilderd is met zeewezens en in het midden van elke muur onderbroken wordt door stucmedaillons.

In het gewelf zijn, afgewisseld met grotesken op een witte achtergrond, tien Verhalen uit het Oude Rome te zien.

Op de korte zijden staan portretten van Sint-Michaël de Aartsengel en keizer Hadrianus. In het midden, geflankeerd door de emblemen van de Maagd met een Eenhoorn en de Lelie van Gerechtigheid, vinden we het wapen van Farnese.

De hal van Hadrianus

Via de Bibliotheekkamer kom je in de kleine zaal van de Sala dell’Adrianeo, een zaal die zijn naam dankt aan de muurschilderingen die tevoorschijn kwamen tijdens de restauratie van Castel Sant’Angelo in 1902.

Samen met de aangrenzende Sala dei Festoni was het een van de eerste kamers die in opdracht van Paulus III werd gebouwd.

Bovenop de muren is een fries te zien dat tussen 1544 en 1545 is gemaakt door Luzio Luzi en zijn team.

Het fries toont scènes uit de mythologie en figuren van saters. In het midden van elke muur, omlijst door nagebouwde architectuur, zijn afbeeldingen te zien van oude Romeinse monumenten zoals Domitianus’ Naumachia, de Meta Romuli, het Circus van Caligula en Nero, en Hadrianus’ Mausoleum zelf.

Acht andere panelen, twee op elke muur, tonen scènes uit de dionysische wereld, bevolkt door oude goden, saters en maenaden.

De hal van de slingers

Deze zaal, die pas in de 20e eeuw zijn huidige naam kreeg, wordt ook gekenmerkt door een rijk decoratief fries bovenaan de muren.

De processies van dansende Nereïden en tritons, afgewisseld met mannelijke, vrouwelijke en eenhoornfiguren, suggereren een continue, golvende beweging: vandaar de naam ‘van de Festoenen’.

De prachtige schilderijen zijn opnieuw het werk van Luzio Luzi en zijn team van kunstenaars.

Helaas zijn de originele plafonds die de decoratie van de kamer completeerden, vergelijkbaar met wat te zien is in de Perseuskamer en de Kamer van Cupido en Psyche, niet bewaard gebleven.

De kamer is via een trap verbonden met de dienstvertrekken van de Alexander VI binnenplaats en de Cagliostra.

De Cagliostra

Deze zaal werd gebouwd in 1543 samen met de Loggia van Paulus III eronder.

Aanvankelijk openden de bogen zich naar de wijk Prati, maar in de 18e eeuw werden ze dichtgemetseld om de zaal om te vormen tot een gevangenis voor eregevangenen.

Het was inderdaad hier dat de Italiaanse avonturier, esotericus en alchemist Giuseppe Balsamo Conte di Cagliostro in 1789 ongeveer een jaar gevangen werd gehouden door de inquisitie.

De kleine flat bestaat uit drie kamers: een grote, centralekamer en twee zijkamers.

Naar de heraldische emblemen van Paulus III, afgebeeld in het midden van de gewelven, worden de twee kleine kamers het Kabinet van de Dolfijn en de Salamander en het Kabinet van de Ooievaar genoemd.

De groteske decoratie van de binnenmuren, in typische renaissancestijl, geeft een landschap weer dat bewoond wordt door hemelse figuren en draagt de handtekening van de illustere schilders Luzio Luzi en Perin del Vaga.

Lees voor meer informatie het diepgaande artikel over de Cagliostra van Castel Sant’Angelo.

Farnese Appartementen Castel Sant’Angelo: hoe ze te bezoeken

Om de pauselijke flats te bezoeken hoef je alleen maar een toegangskaartje te kopen voor het Nationaal Museum van Castel Sant’Angelo.

Het toegangskaartje alleen al garandeert toegang tot dit enorme gebied dat, behalve voor specifieke onderhoudswerkzaamheden, normaal gesproken open is voor bezoekers.

Om de binnenplaats, de eerste ruimte van het complex, te bereiken, moet men via de spiraalvormige hellingbaan die van de buitenplaats naar de Urnenkamer leidt, omhoog en vervolgens via de diametrische hellingbaan die de binnenplaats kruist.

Mensen met een handicap of hun verzorgers kunnen contact opnemen met het museumpersoneel om het gebruik van de privélift aan te vragen.

De openingstijden zijn uiteraard gekoppeld aan die van het Nationaal Museum van Castel Sant’Angelo, d.w.z. van dinsdag tot zondag van 9.00 tot 19.30 uur met laatste toegang om 18.00 uur.

Pauselijke residenties van Castel Sant’Angelo: tickets

In tegenstelling tot andere delen van Castel Sant’Angelo kunnen de kamers van de pauselijke woningen grotendeels zonder begeleiding van een officiële gids worden bezocht.

Het is echter mogelijk – en in veel opzichten aan te raden – om een bezoek te boeken met een audiogids of een rondleiding door het kasteel.

Hieronder laat ik je onze selectie zien van de beste tickets die je online kunt kopen. Ik weet zeker dat je er een vindt die bij je past!

De pauselijke woningen: F.A.Q.

De appartementen van de pausen: Conclusies

En hier zijn we aan het einde gekomen van deze diepgaande blik op het complex van de pauselijke appartementen in Castel Sant’Angelo.

In deze post vertelde ik je over de korte geschiedenis van de bouw, van het oorspronkelijke project van Nicolaas V tot de enorme uitbreiding onder Paulus III Farnese.

Ik heb je meegenomen door alle kamers die vandaag de dag nog steeds te bezoeken zijn, met een gedetailleerde beschrijving van de kamers en kunstwerken die je tijdens je bezoek kunt bewonderen.

Ik heb je ook wat tips gegeven over hoe je ze kunt bezoeken en de beste tickets aanbevolen om te kopen voor je toekomstige bezoek.

Als je meer informatie wilt, laat dan hieronder een reactie achter; als je de pauselijke flats in Castel Sant’Angelo wilt bezoeken, klik dan hier en koop je kaartje en sla de rij bij de kassa over.